สวัสดีค่ะ
มาอัพบล็อกแบบเลทคอดๆอีกแล้ว ฮา
 
เห็นทั้ง หมา @shinnai เป็ด @zieon คุณนาย @aniefefalus และ งู @sanakubaki อัพเลยเอามั่ง ฮี่ๆ
 
 

 
(*WARNING* มีแต่ตัวอักษร เพราะเราอัพยาวมาก บับแว่ประทับใจง่ะ ฮา)




 
ขอบคุณรูปจาก เพจดาวรวย

จะผ่านมาจะครบอาทิตย์อยู่แล้ว
แต่ความประทับใจของวันนั้นทั้งวันยังติดอยู่ในใจอยู่เลย ไม่น่าเชื่อเลยอ่ะ
เป็นงานที่น่าประทับใจและซาบซึ้งทุกอย่างจริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นตัวงานเอง และเลเยอร์ระดับตำนานที่มาโชว์การแสดงบนเวที

สนุกมากๆเลยที่ได้มาร่วมกิจกรรมกับทุกคนในวันงานแกรนด์คอสน่ะนะ


เรื่องของเรื่องมันก็เริ่มจากว่า.......
พี่เรย์ ที่เป็นเพื่อนสนิทพี่จินที่เป็นแม่งาน แมสเซสในฟบ.มาถามว่า
Rei RahXephon : ทีมสตาร์ริชเคย์นี้เต้นกันได้มั้ยอะ
Kei Devyluzth : ....เอ เต้นกันได้นะ ฮา (//เหงื่อแตกพลั่ก)
Rei RahXephon : OvO ถ้าสะดวกจะขอให้ช่วยขึ้นเต้นในงานกันให้หน่อยน่ะ วันที่22เดือน 7 งานยังไม่ประกาศอะ
Kei Devyluzth : เหยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
,,ทำหน้าช๊อค

................... ติดสตั๊นไป 3.654 วิ
เลยวิ่งไปปรึกษา หมา @shinnai  อย่างรวดเร็ว เพราะเป็นหัวหน้าโปรเจ้าชายนี้
เพราะจริงๆแล้ว กลุ่มเราก็มีซ้อมเต้นเพื่อจะอัดวิดีโอคลิปเต้นอะไรงี้
ดูกันเองเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไรขนาดนั้น
การที่มีคนมายื่นข้อเสนออะไรแบบนี้ให้มันก็คือ "โอกาส" แล้วล่ะนะ

ทีนี้งานเลยเข้าคนแกะท่าเต้นซึ่งก็คือ แมว @chocodevil  กับ เป็ด @zieon  โดยทันที ฮา
เพราะเนื่องจากจะต้องตรบตีกับบล็อกกิ้งอันสับสนแล้ว
ยังต้องมาปวดหัวกับท่าเต้นแบบ อมนุษย์ ของพวกมันอีก....
ขอบคุณมากๆเลยน้าาาา ;;;;;

แล้วก็ได้สรุปมาแบบนี้.....


(สังเกตวันตั้งกระทู้ได้ว่ามันยาวนานมากขนาดไหน.....)

กร๊ากกกก เราสร้างแค่ เต้นไม่เต้น เพื่อตัดช๊อยส์แล้วเชียว
หลีดเด้อแมร่งมาตัดมุขโดยการสร้าง " กูไม่ตอบ กูตายแล้ว "
มาอย่างฮา
ตอนแรกๆก็มีทั้งคนเห็นด้วยและไม่เห็น ด้วยความคิดเห็นต่างๆกันไป
แต่สุดท้ายก็คิดว่า "เอาวะ มาลองซักตั้ง"

สำหรับตัวเราเอง เรื่องแสดงนี่เป็นเรื่องน่าสนใจมากทีเดียวนะ แต่ติดตรงสกิลตัวเองนี่ล่ะ ติดลบมาก ฮา
มันอาจจะไม่เชิงว่าเป็นความใฝ่ฝันว่าจะได้ไปเหยียบบนเวทีซักครั้งในชีวิตหรอก
แต่เรารู้สึกว่า การที่ได้มาเหยียบบนเวทีนี้ มันน่าภูมิใจ ยิ่งกว่าการได้ไปอยู่บนเวที โออิชิ หรือ งานเจเฟส ใหญ่ๆพวกนั้นเสียอีก
เพราะการที่ได้มาอยู่ตรงจุดตรงนี้ คือ "ทุกคนเลือกเรา"
ไม่ใช่แค่ คณะกรรมการ เลือก ที่ต้องมีหน้าตาดี หรือ การแสดงเจ๋ง หรือ พร๊อพเมพ ชุดสวย ถึงจะผ่านเข้ารอบต่างๆนาๆ อะไรแบบนั้น

เรายอมรับในจุดที่เราเป็นคอสเพลเยอร์คนนึง มันจะมีอะไรน่าภูมิใจไปยิ่งกว่าการที่ได้รับการยอมรับจากรุ่นพี่คอสเพลเยอร์กิตติมศักดิ์ในตำนานทั้งหลาย รวมไปถึงคอสเพลย์คนอื่นๆทั้งเพื่อนๆพี่ๆและน้องๆอีกล่ะ จริงไหม? ฮา
(อันนี้นานาจิตตังนะ เราอาจจะมีความทะเยอทะยานไม่เท่ากับคนอื่นก็อาจจะเป็นได้ด้วยล่ะ)

(ฮา ดูยิ่งใหญ่ประหนึ่งงานคอสเวิร์ลซัมมิต แต่สำหรับเรา แค่นี้ก็หรูมากแล้ว ดูจากเลเยอร์ที่มาร่วมเวทีและจำนวนคนร่วมงานและมาดูการแสดงของเรา ฮา)

จริงๆดูเหมือนนานนะ ตั้งแต่เดือน 3 แน่ะ แต่เอาเข้าจริงแล้ว
ทุกคนก็มีการมีงานทำกันแล้ว เป็น นศ. ปีสุดท้ายแล้ว ธีสิสก็ต้องทำกัน

คือ สำหรับเวลาเท่านี้ สำหรับหลายๆคนอาจจะคิดว่า โห่ ถมถืดไป เยอะแล้ว
แต่เอาจริงๆคือ ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่มีจำกัด
ทำให้มีเ